vinividivici

Herkese selam. konuya lafı dolandırmadan hemen giriyorum. 2002 yılında Güney Kore Ve Japonya'nın ortaklaşa ev sahipliği yaptığı Dünya Kupasını hepiniz hatırlar. çünkü bu dünya kupasının bizim için ayrı bir yeri vardır. neden??? çünkü hem dünya üçüncüsü olduk hemde Hakan Şükür'ün 9. saniyede attığı golle dünya kupaları tarihinde atılan en erken golün sahibi ünvanını aldık. tüm bunlar çok güzel ve her zaman hatırlanması gereken tatlı anılar ve inşallah sadece futbolda değil tüm sportif branşlarda uluslararası başarılara imza atacağımız günlerde gelecek. Ama tüm bunlar kadar bu organizasyonda tatlı bir anı olarak hatırlayacaımız güzel enstantanelerde yaşandı. kupada ev sahibi olan ülkelerden biri Japonya demiştim ve biz Japonya ile bir maç yaptık ve Ümit Davala'nın golü ile 1-0 galip gelerek ev sahibi olan ül***i kupada safdışı bıraktık ancak tüm bunlar yaşanırken stadın Japon taraftarlar için ayrılmış bölümünde hem Türk taraftarlar hemde sayısı bayağı kalabalık olan Japonlar Bizim ülkemizin bayrağını sallayarak bizim milli takımımıza destek verdiler. ama kendi ülkesini destekleyen Japonlardan en ufak bir fiziksel taciz veya baskıya maruz kalmadılar. ne kadar güzel değilmi. ancak şimdi o dünya kupasının bizim ülkemizde düzenlendiğini ve aynı olayın bizim statlarda yaşandığını düşünelim. sizce aynı güzellikleri yaşarmıyız yoksa o stattan bir kaç yaralı ve ya ölümü çıkar. şimdi böyle bir şeyi neden yazdım diye merak edenler varsa cevap vereyim. amacı insanları, toplumları kaynaştırmak olan spor ve benzeri tüm organizasyonları gerektiği gibi adına yaraşır şekilde yaşamanın formülü kendimizden farklı olana tahammül etme sanatından geçiyor. işte bizim buna ihtiyacmız var ve bu tanımın literatürdeki karşılığı DEMOKRASİ oluyor. yani bizim gibi düşünmeyen, hayata bizim gibi bakmayan, bizden farklı olanı; düşman, yok edilmesi gereken kişi olarak değil, onu bir güzellik olarak algılarsak eminim ki bir çok sorunu otomatikmen hallederiz. yani Demokrasi: kendimizden farklı olana tahammül etmek ve onunla bir arada kardeşçe, barış içinde yaşamayı başarabilme sanatıdır. Herkese Saygılar.